സമദ് മങ്കടയുടെ കാറ്റ് കടൽ അതിരുകൾ എന്ന സിനിമയെ കുറിച്ച് എഴുതണമെന്ന് കരുതുമ്പോഴാണ് വിജീഷ് കാലിക്കറ്റിന്റെ മേല്പറഞ്ഞ നാടൻ പാട്ട് ഓർമ്മയിൽ വരുന്നത് . സത്യത്തിൽ ഞാൻ സിനിമ റിലീസ് ദിവസം തന്നെ കൊച്ചിയിലെ ഗോൾഡ് സൂക്ക് ക്യൂ സിനിമയിൽ നിന്ന് കണ്ടിരുന്നു. മൂന്ന് പത്തിന് ഒറ്റ ഷോയേ ഉള്ളൂ എന്നതിനാൽ അല്പം റിസ്ക് എടുത്ത് തന്നെ.

കിച്ചാമണി എംബിഎ എന്ന സുരേഷ് ഗോപി പടം സംവിധാനം ചെയ്ത ആളാണ് സമദ് മങ്കട. അതു കഴിഞ്ഞു അദ്ദേഹം വേറെ സിനിമ ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ എന്നറിയില്ല. ഏതായാലും കാറ്റ് കടൽ അതിരുകൾ എന്ന ഈ സിനിമ പേര് മുതൽ അടിമുടി വെറൈറ്റി ആണ്. ഇത്തരത്തിൽ ശീർഷകമുള്ള ഒരു സിനിമ മലയാളത്തിൽ മുൻപ് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ. സിനിമയുടെ കാഴ്ചാനുഭവവും ഏറക്കുറെ ശകലിതമാണ് .

ആബിദ എന്നൊരു പത്രപ്രവർത്തകയിലൂടെ ആണ് കാറ്റ് കടൽ തുടങ്ങുന്നത്. അവൾ ജോലി കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിയെത്താൻ വൈകിയെത്തുന്നതൊന്നും തറവാട്ടിലെ കാർന്നോന്മാർക്ക് സുഹിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ അവളും ഭർത്താവും തമ്മിലുള്ളതും അവളും ഉമ്മയും തമ്മിലുള്ളതും അവളും സഹപ്രവത്തകരും തമ്മിൽ ഉള്ളതായ ബന്ധങ്ങളൊക്കെ ഊഷ്മളമാണ് താനും

ലിയോണ ലിഷോയ് ആണ് ആബിദ. അവൾ മൂസ് എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഭർത്താവ് കൈലാസും. പക്ഷെ, സിനിമ ആബിദയിലും അവളുടെ ഇട്ടാവട്ടങ്ങളിലും ഒതുക്കാൻ സംവിധായകൻ തയ്യാറല്ല. അവളുടെ അന്വേഷണങ്ങളെയും കൊണ്ട് ജിയോ ക്രിസ്റ്റിയിൽ എത്തുന്നു. ദാവോ ലാമോ എന്ന അഭയാർത്ഥി പെൺകുട്ടിയിൽ എത്തുന്നു. ഇവർ മൂവരെയും കൊണ്ട് അന്തരാഷ്ട്രമാനങ്ങൾക്കായി ശ്രമിക്കുന്നു.

തീർച്ചയായും മികച്ച ഒരു ശ്രമം തന്നെയാണ് സമദ് മങ്കട നടത്തിയിരിക്കുന്നത്. നാഷണൽ സിറ്റിസൺ രജിസ്റ്ററും മുസ്ലിംകളുടെ അരക്ഷിതാവസ്ഥയും റോഹിൻഗ്യൻ അഭയാർത്ഥി പ്രശ്‌നവുമെല്ലാം ധൈര്യപൂർവം മുന്നോട്ട് എടുത്തിടുന്നു. പക്ഷെ വിഷയം ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഗൗരവമോ ഇന്റഗ്രിറ്റിയോ പടത്തിന് ഇല്ല. കെ സജിമോൻ ആണ് തിരക്കഥ തയാർ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. പ്രശ്നം സ്ക്രിപ്റ്റിൽ തുടങ്ങുന്നു.