ഒലവക്കോടുകാരൻ ഗോപി എന്ന റെമോ ഡിസൂസ തന്നെയാണ് മൂന്നാമത്തെ എബിസിഡി ആയ സ്ട്രീറ്റ് ഡാൻസറുടെയും സംവിധായകൻ . കൊറിയോഗ്രാഫറും ഡാൻസ് ചിത്രങ്ങളുടെ സ്പെഷ്യലിസ്റ്റുമായ ഡിസൂസ തന്നെ സിനിമയുടെ കഥയും തയാറാക്കിയിരിക്കുന്നു . എബിസിഡി യ്ക്ക് മുൻപ് ചിരപുരാതന കാലം മുതലേ ഡാൻസ്കേന്ദ്രീകൃതസിനിമകൾ കൃത്യമായ ഇടവേളകളിട്ടു ഇറങ്ങുന്ന പതിവുണ്ട് എങ്കിലും ആദ്യമായിട്ട് ആണ് ഒരു ഡാൻസ് സിനിമ 3ഡിയിൽ ഇറങ്ങുന്നത്. അതിന്റെ ഒരു കളർഫുൾനെസ് പടത്തിനുണ്ട് .

വരുൺ ധവാൻ, ശ്രദ്ധ കപൂർ, പ്രഭുദേവ എന്നിവരൊക്കെയാണ് ഇത്തവണയും പ്രധാന താരങ്ങൾ . നോറ ഫത്തേഹി തുടങ്ങി കണ്ടാലറിയാവുന്നവരും അറിയാത്തവരുമായ നൂറോളം അഭിനേതാക്കൾ വേറേയുമുണ്ട് . ലണ്ടൻ ആണ് ലൊക്കേഷൻ .

സഹേജ് എന്ന വരുണിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഇന്ത്യൻ ഡാൻസ് ഗ്യാംഗ് . ഇനായത് എന്ന ശ്രദ്ധ കപൂർ ലീഡ് ചെയ്യുന്ന പാകിസ്ഥാൻ ഡാൻസ് സംഘം അവർ തമ്മിലുള്ള ഉരസലുകൾ . പ്രഭുദേവയുടെ അണ്ണാ എന്ന ക്യാരക്ടർ നടത്തുന്ന ഹോട്ടൽ പുള്ളിയുടെ മുക്കാലാ മുക്കാബല ഇത്തരം പടങ്ങളിലെ സ്ഥിരം കോമ്പറ്റിഷനുകൾ എന്നിവയൊക്കെ ആയി പടം മുന്നോട്ട് പോവുന്നു .

കളിയ്ക്കപ്പുറം ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിൽ നിന്നുള്ള യുകെയിലെ അനധികൃത അഭയാർത്ഥികൾ , അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയിലേക്കൊക്കെ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കുന്നു എന്നതാണ് സ്ട്രീറ്റ് ഡാൻസറുടെ പ്രസക്തി . സിനിമയുടെ ഒരു നിര്ണായകഘട്ടത്തിൽ ഇന്ത്യയും പാകിസ്ഥാനുമൊക്കെ മറന്ന് സഹേജ്ഉം ഇനായത്തും കുടിയേറ്റക്കാർക്കായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ മത്സരത്തിൽ ഒരുമിക്കുന്നു എന്നത് സ്ട്രീറ്റ് ഡാൻസറുടെ പക്വത.

ഡാൻസ് ഇഷ്ടമുള്ളവർക്ക് ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനുമുള്ള ഡാൻസ് ഉത്സവമായേക്കാം . പടം മുന്നോട്ട് വെക്കുന്ന പൊളിറ്റിക്‌സും പോസിറ്റിവ് തന്നെ . പക്ഷെ , ഒരു സിനിമയെന്ന നിലയിൽ സ്ട്രീറ്റ് ഡാൻസർ വീക്ക് ആണ് . അതുകൊണ്ടുതന്നെ നന്നായി ഉറക്കം വന്നു പലപ്പോഴും .